1.
W komentowanym przepisie zostały określone dwa typy nieumyślne paserstwa, tj. podstawowy (§ 1) i kwalifikowany
(§ 2).
2.
Podmiot i strona przedmiotowa w przypadku nieumyślnego paserstwa są analogiczne do tych, jakie występują w przypadku
paserstwa umyślnego. W tym zakresie zob. komentarz do art. 291 k.k.
3.
Typ podstawowy paserstwa nieumyślnego (art. 292 § 1 k.k.) różni się od występku paserstwa umyślnego z art.
291 § 1 k.k. stroną podmiotową, która charakteryzuje się nieumyślnością w odniesieniu do znamienia pochodzenia rzeczy.
Sprawca występku paserstwa nieumyślnego nie zdaje sobie sprawy, chociaż na podstawie towarzyszących okoliczności mógł i
powinien przypuszczać, że "nabywa lub pomaga do zbycia albo przyjmuje lub pomaga do ukrycia rzeczy, która pochodzi z czynu
zabronionego" (wyrok SN z dnia 6 grudnia 2012 r., V KK 401/12, LEX nr 1231664). Okoliczności te mają charakter kauzalny.
Mogą za nimi przemawiać zarówno wygląd rzeczy, jej cena, okoliczności wejścia w posiadanie rzeczy, jak i osoba, od której
sprawca rzecz otrzymał itd. Na tej płaszczyźnie należy dokonać analizy, czy gdyby sprawca postąpił w danym układzie
obiektywnych okoliczności wystarczająco starannie, to powziąłby przypuszczenie o przestępnym pochodzeniu rzeczy, czego
można oczekiwać od "wzorowego obywatela".
4.
Artykuł 292 § 1 k.k. obejmuje paserstwo zarówno w warunkach niedbalstwa, jak i lekkomyślności (M. Gałązka,
kom. do art. 292 k.k. (w
Kodeks karny..., red. A. Grześkowiak, K. Wiak, Legalis 2015; E. Guzik-Makaruk, kom. do art. 292
k.k. (w Kodeks karny..., red. M. Filar, LEX/el. 2014). A minore ad maius należy przyjąć, że skoro ustawa przewiduje
odpowiedzialność za nieświadomą winę nieumyślną, to tym bardziej jest ona uzasadniona w nieumyślnej, która jest cięższą postacią winy (A. Marek, kom. do art. 292 k.k. (w A. Marek, Kodeks karny..., LEX/el. 2010;
L. Wilk, kom. do art. 292 k.k. (w Kodeks karny. Część szczególna, t. 2, red. M. Królikowski, R. Zawłocki, 2013).
5.
Na gruncie art. 292 k.k. dopuszczalna jest odpowiedzialność karna za wtórne paserstwo (wyrok SN z dnia 4 grudnia 2007 r.,
IV KK 398/07, LEX nr 369565).
6.
"Rzecz uzyskana za pomocą czynu zabronionego", "nabycie", "pomoc do jej zbycia", "przyjęcie", "pomoc do
ukrycia". Zob. komentarz do art. 291 k.k.
7.
Artykuł 292 § 2 k.k. statuuje kwalifikowaną formę paserstwa nieumyślnego ze względu na znaczną wartość rzeczy będącej
jego przedmiotem. Zgodnie z art. 115 § 5 k.k. mieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia
czynu zabronionego przekracza 200 000 złotych.
wypadku świadomej winy
W komentowanym przepisie zostały określone dwa typy nieumyślne paserstwa, tj. podstawowy (§ 1) i kwalifikowany
(§ 2).
2.
Podmiot i strona przedmiotowa w przypadku nieumyślnego paserstwa są analogiczne do tych, jakie występują w przypadku
paserstwa umyślnego. W tym zakresie zob. komentarz do art. 291 k.k.
3.
Typ podstawowy paserstwa nieumyślnego (art. 292 § 1 k.k.) różni się od występku paserstwa umyślnego z art.
291 § 1 k.k. stroną podmiotową, która charakteryzuje się nieumyślnością w odniesieniu do znamienia pochodzenia rzeczy.
Sprawca występku paserstwa nieumyślnego nie zdaje sobie sprawy, chociaż na podstawie towarzyszących okoliczności mógł i
powinien przypuszczać, że "nabywa lub pomaga do zbycia albo przyjmuje lub pomaga do ukrycia rzeczy, która pochodzi z czynu
zabronionego" (wyrok SN z dnia 6 grudnia 2012 r., V KK 401/12, LEX nr 1231664). Okoliczności te mają charakter kauzalny.
Mogą za nimi przemawiać zarówno wygląd rzeczy, jej cena, okoliczności wejścia w posiadanie rzeczy, jak i osoba, od której
sprawca rzecz otrzymał itd. Na tej płaszczyźnie należy dokonać analizy, czy gdyby sprawca postąpił w danym układzie
obiektywnych okoliczności wystarczająco starannie, to powziąłby przypuszczenie o przestępnym pochodzeniu rzeczy, czego
można oczekiwać od "wzorowego obywatela".
4.
Artykuł 292 § 1 k.k. obejmuje paserstwo zarówno w warunkach niedbalstwa, jak i lekkomyślności (M. Gałązka,
kom. do art. 292 k.k. (w
Kodeks karny..., red. A. Grześkowiak, K. Wiak, Legalis 2015; E. Guzik-Makaruk, kom. do art. 292 k.k. (w
Kodeks karny..., red. M. Filar, LEX/el. 2014). A minore ad maius należy przyjąć, że skoro ustawa przewiduje odpowiedzialność za nieświadomą winę nieumyślną, to tym bardziej jest ona uzasadniona w nieumyślnej, która jest cięższą postacią winy (A. Marek, kom. do art. 292 k.k. (w
A. Marek, Kodeks karny..., LEX/el. 2010; L. Wilk, kom. do art. 292 k.k. (w
Kodeks karny. Część szczególna, t. 2, red. M. Królikowski, R. Zawłocki, 2013).5.
Na gruncie art. 292 k.k. dopuszczalna jest odpowiedzialność karna za wtórne paserstwo (wyrok SN z dnia 4 grudnia 2007 r.,
IV KK 398/07, LEX nr 369565).
6.
"Rzecz uzyskana za pomocą czynu zabronionego", "nabycie", "pomoc do jej zbycia", "przyjęcie", "pomoc do
ukrycia". Zob. komentarz do art. 291 k.k.
7.
Artykuł 292 § 2 k.k. statuuje kwalifikowaną formę paserstwa nieumyślnego ze względu na znaczną wartość rzeczy będącej
jego przedmiotem. Zgodnie z art. 115 § 5 k.k. mieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia
czynu zabronionego przekracza 200 000 złotych.
wypadku świadomej winy